16 Nisan 2011 Cumartesi

UÇSUZ VE BUCAKSIZ

yatağı değiştirilmiş bir akarsuyun
suya hasret kumullarında açan çiçeğiz
tek umudumuz asla akarsuya dönüşemeyecek bir yağmur
kaybolduk
kendi içimizde nöbetleşe birbirimizi beklerken
beklemek anlamını kaybetti
sen bende ben sende yağdım
gün ışığını ihmal etti sevgimiz
ben sende sen bende ışıdın
uzak bir denizi özledik
yanıbaşındayken denizlere akan bir akarsuyun
plastik şişeleri akarsuya süpürüyordu bir memur
geleceğini çalıyordu kendinin farkında değildi
bu şehirdeki tek mutluluk kömür ateşi ile gelmez
bunun ispatı gibi öpüyordu kadın erkeği
yine de edep yerlerinden utanıyordu kadınlar
erkekler erken boşalıyordu
bir böceğin fısıltısını ise hiç kimse duymak istemiyordu
insanlar sürekli çarpıyordu birbirine yürürken
yan yana durakta oturup hiç konuşmuyordu
kadınlar ve erkekler
sürekli uçsuz ve bucaksız bir yalnızlığı özlüyorduk
uç sen bucak ben

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder