23 Mart 2011 Çarşamba

Birkaç Aforizmik Hezeyan

Açıklanamaz bir suskunluğun ağırlığını taşıyor gözkapaklarım.

***

Geleceği alçıya alınmış tutsak hayatımın tek firar umudusun sevgilim, sen koltuk değneklerimsin.

***

Düşsel avuntular kurguluyorum sana dair her gün ve sen geliyorsun rüya başlıyor.

***

Basit ve önemsiz bir hatayım ben tek telafim senin hatan olmak.

***

Senin için üzülüyorum, kendim için üzülüyorum ama ikimiz için üzülmüyorum çünkü seni seviyorum.

***

Bir papatyanın taç yaprağına sığar küçük dünyamızdaki mutluluklarımız düşün sevgimizin büyüklüğünü artık.

***

Senli hayallerimin umutsuzluğunda dahi mutluluğa dair bir şeyler bulabiliyorum, mutluluğun da bir sınırlama olduğunu bilsem de.

***

Anlamsızlığın girdabında yavaşça tükenip hızla içime çökerken oluşan kara deliğime çekmek isterdim seni, hiçbir zaman anlamlı bir şeyin parçası olamamaktansa keşfedilmemiş bir güzelliği yok ederek tarihe geçmek için, ama ne bir yıldızım ne de bir boşluk, kafası karışık ve sana aşık bir canlıyım sadece.

***

Silikozis'ten ölmek üzere olan göçmen bir Kürt işçisinin başkaldıramayan umutsuzluğunun derinleşen kederi var gözlerindeki olanaksız hüzünde.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder