17 Aralık 2010 Cuma

KARABASAN

Çiğdem'e

O gün gelecek sanırım gerçekten,
geri dönüşü olmayan yolun rehavetine bırakmışken herkes kendini.
Kasıklarımıza yayılan şehvet kadar çekici artık
yok oluşa giden yolda ateşten gömleklerimiz.
Yalanlar, yakılanlar, yasaklarla gelen kopuş;
irinlerle dolu pürüzsüz pornografiyi
gözbebeklerimizde birbirimize taşıyoruz utanmadan.

Üzerime alınmadığım bir isyanı tetikliyorsun.
Dudaklarının arasından sızan kokudan alıyorum
içinde yanan ateşin vazgeçilmez tutkusunu.

Karabasan bir özlem siyaha çalıyor küçük gözlerinde
Umutlarım gibi fırlatıp atıyorum bir köşeye nefretimi
Geliyor işte çok yakında,
ateşe atacak kendini.
Ruhun ölümsüzlüğüne doğacak kederimiz.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder