23 Eylül 2009 Çarşamba

Gülümsemeni ekiyorsun mutsuzluklara

Yüzüne astığın
Işıltılı gülümsemeni
Gümüşten bir kolye,
Teninden bir okşayış gibi
Mutsuzluklara ekip gidiyorsun.

Anadolu'nun içinden,
Bir ilçeden bir ilçeye,
Akdenizli bir sevgi ve yetenekli ellerinle,
Korkusuzca ekiyorsun
Bembeyaz gülümsemenin tohumlarını
Mutsuzluğa, fakirliğe, aşksızlığa

Taksi şoförlerinden başka
Kimse aldırmıyor
Gülümsemene şimdilik
Ve sulamıyor Anadolu'nun içinde
Ektiklerini kimse
Ama yine de
Bırakıp gidiyorsun
Mutsuzluklara gülümsemeni,
Boynuna astığın
Sevinçlerinle birlikte.

Nihayetinde gülümsemeni bırakıp gittiğin yerde
Umutlar neşeyle yeşeriyor
Zenginliğe, sevgiye, ihtirasa,
Dudaklarının ıslak buğusuna dönüşüyor,
Seni ve dudaklarını düşünerek
Öpüşüyor kuşlar sevinçle,
Sırf senin gibi gülmek için
Gülümseyerek yaşanıyor aşklar,
Sonunda ölümden bir ayrılık
Olduğunu bile bile sırf senin için
Ektiğin yerde büyüyor mutluluklar
Gülümsemen güzel bir resim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder